Daar zijn we weer!!

Na maarliefst 6 internetcafe´s te hebben afgestruind, zijn we dan eindelijk weer in staat om jullie wederom stik-jaloers te maken met nieuwe, spectaculaire fotos en uiteraard een zeer boeiend verhaal.

Ons vorige verhaal eindigde in Sucre, dat mooie witte stadje. Onze reis ging verder naar Tupiza, maar niet voordat we een geweldige avond hadden gehad met een groep Engelsen, vodka en een stok kaarten. De volgende ochtend werd deze groep Engelsen dan ook vriendelijk, doch dringend verzocht op te rotten. Volgens de Hosteleigenaresse hadden wij ons goed genoeg gedragen om te mogen blijven.

Toch zijn we halsoverkop vertrokken naar Tupiza, het meest zuidelijke punt van onze reis in Bolivia. Tupiza is een mooi, klein stadje, dat eigenlijk volledig bestaat van Tourisme, en waar veel tourbedrijven de 'Southwestern Circuit Tour' aanbieden. 4 dagen, 3 nachten de mooiste natuur van Bolivia bekijken. In een 4wd jeep, met een Spaanstalige gids, een kokkin en 2 australische jongens. Overnachten deden we steeds in redelijk basic accomodaties in the-middle-of-nowhere, zonder douche. De bedden waren telkens goed overigens, en het eten (groot contrast met de Colca-Canyon) was er in overvloed!

In deze vier dagen hebben we onder andere het volgende gezien:
-Prachtige bergen, besneeuwd
-Ontelbare lama´s, Vicuñas en andere lama-achtigen
-Hotsprings
-Grootste zoutvlakte ter wereld
-Geisers, borrelende vulkanische modderpoelen etc.
-Actieve, rokende vulkaan
-Lagunes in alle kleuren
-Treinkerkhof met treinstellen van 1.5 euw geleden
-Nog veel meer, de fotos spreken voor zich

Je begrijpt dat onze jeep, na drie dagen niet douchen, stof en zweet, veel weg had van een hamsterkooi die nodig moest worden verschoond. De laatste dag hebben we dan ook met volle teugen genoten van de ijskoude douche waarvoor we moesten bijbetalen.

Omdat het stadje waar de tour eindigde, Uyuni, weinig voorstelde, hebben we gelijk die avond een bus naar Potosi, een mijnen-stad, genomen. Hier gaan we straks 4 uur door een mijn wandelen. De barre omstandigeheden waarin deze mijnwerkers leven schijnt indrukwekkend te zijn volgens andere backpackers, ZELFS indrukwekkender dan de omstandigheden waarin medisch studenten vandaag de dag verkeren. Right. We zijn heel benieuwd, en laten het jullie snel horen.

Vanavond, na de mijnen-tour, nemen we een Cama bus (met stoelen die plat kunnen) naar La Paz, waar we morgen af hebben gesproken met Julia en Lieke, 2 gezellige dames uit Maastricht. Met hun gaan we een aantal dagen doorbrengen, en naar de Jungle in Rurrenabaque.

We houden jullie op de hoogte, oja en bekijk de nieuwe fotos!